“Help, ik wil naar beneden”, is mijn piepige antwoord als ik halverwege de klimwand hang.
Ik kijk naar beneden en zie geen grepen en mogelijkheden meer naar boven. Ik kijk naar beneden en het lijkt heel erg diep.
Bang om te vallen!!! Beneden zie ik mijn vriendin L. staan, ze heeft mijn touw vast, die aan de katrol bevestigd is.
Mijn vriendin L. is een petit frêle vrouwtje. Als ik naar haar kijk, zie ik meteen een visioen voor me dat we straks alle twee halverwege de wand hangen.
Hoe is het mogelijk dat deze petite vrouw mij – Hollandse vrouw, 1,75, maat 42 – gaat houden.
Om over mijn gewicht hebben we het dan nog niet gehad, en ……… dat ga ik hier niet delen.
Maar toch, als ik me later achterover laat hangen, kan L. met gemak stukje bij beetje naar beneden laten zakken.

Mijn visioen was gelukkig een visioen. Pfoei……, dat is dan weer klaar.

Even had ik het gevoel dat het klimwand avontuur een, kort avontuurtje zou worden.
Niet een hele middag workshop, maar meer een vluggertje omdat ik bang werd.
Vriendin L. is aan de beurt en als een ranke eekhoorn (tenminste zo lijkt het), klimt ze naar boven.

(Bah, het lijkt haar moeiteloos af te gaan – zie mijn lichte jaloezie). Maar gelukkig, ook zij roept
halverwege: “Help, ik wil terug, ik wil naar beneden”. Aha…., kijk hier ben ik.De redder, met het
touw stevig in handen, de voeten sterk op de grond geplant. Ik help haar naar beneden,
waarop ze me vraagt: “Heb je me?.
Tuurlijk heb ik jou. Totdat ze beneden is, voel ik me de rots in de branding –
gelukkig ik ben nog van enig nut, zucht…

Als ze beneden is, vraagt ze zomaar…… : “Ga jij nu weer?”.

Hmmmmm even een mentale check.
1. Mijn vriendin houdt me wel,
2. Het zal me lukken om een stuk verder te komen,
3. Ik kijk alleen nog naar boven en niet naar beneden.

Check. En daar ga ik weer. Alleen op hetzelfde punt als daarnet, zie ik geen houvast mee.
Ik moet alleen een stap hoger doen en verder reiken. Kreun, auw,.. mijn arm.
Maar toch, ineens sta ik weer 20 cm hoger dan daarnet en kan ik weer een stukje verder. Jeetje, joepie, gaat het dan toch lukken?
Ik kijk naar beneden en…………… Help dit is wel heel erg hoog!!!!!!
Ik roep naar L. dat ik graag weer naar beneden wil. “OK, laat je maar hangen”.

Ondertussen hoop ik dat er geen foto gemaakt wordt van mijn billen die snijden in het harnas, dat zou zeer genant zijn.
Of dat er geur foto’s zouden bestaan, want de geur is inmiddels niet meer te harden.
Angst en inspanningszweet. Ugge Ugge. Ook L. gaat weer naar boven. Zij komt op dezelfde route en plek tot stilstand,
totdat ik haar soufleer waar ze haar voet neer zou kunnen zetten en haar hand. Als ze dat probeert, komt ze inderdaad
hoger en lukt het haar zelfs om helemaal naar het plafond te klimmen.

FANTASTISCH, WAT GOED!! en wat een lef!

Als ze weer beneden is, zie ik hoe blij ze is en trots op haar zelf. Kijk daar gaan we voor.
Ze heeft het toch maar geflikt. Nu ben ik nog meer vastberaden om ook helemaal bovenaan te komen.
En daar ga ik weer. Met armen en benen die inmiddels branden. Halverwege soufleert ook L. waar ik me mijn voet
en hand neer kan zetten en dat helpt.
Voor ik het weet ben ik boven, weliswaar met een bonkend hart, want ik had bijna het gevoel dat ik viel.
Maar toch ben ik boven, YESSSS ik heb het gered.

Maar nu? ……als ik naar beneden kijk, lijkt het of ik boven op de Eifeltoren sta en de diepte beneden zie.
Maar L. weet me rustig en beheerst weer naar beneden te krijgen. YESSS, TOP het is gelukt.
Er gaat wel het één en ander door me heen.

OOOh zit het zo. Ik kan het als ik het wil.

En wat heeft dit alles dan met liefde en ondernemen te maken?
1. In de liefde of in je business lijkt het soms alsof je niet verder kunt. Je weet niet waar je je voet neer moeten zetten
en wil je weer terug. Dat is niet erg en zelfs goed om even op de grond weer bij te te komen en dan te bedenken
dat je het nog een keer gaat proberen.
2. In de liefde en of in je business moet je het soms gewoon nog een keer proberen dus. Niet naar beneden kijken,
niet naar het verleden kijken hoe ver je bent gekomen. Bang zijn voor de diepte, maar gewoon verder gaan naar boven.
3. Het overwinnen van je angst voor liefde of het ondernemen is heel belangrijk. Dan voel je je kracht en mogelijkheden.
Je bent meer dan je angst, je bent meer dan je eigen beperkende gedachten.
4. En de meest belangrijk misschien wel: Je mag om hulp vragen, je mag hulp aannemen. Wij Nederlandse vrouwen zijn erg goed in het alles alleen willen doen. “Nee hoor laat maar, ik kan het zelf. Sterker nog, zelf doe ik het beter”.

Laat je vriendinnen, je netwerk partners, je coaches jou helpen als je dat nodig hebt.
Mijn laatste aansporing zou zijn, ga eens een middagje wand klimmen. Het geeft je inzichten, maar vooral veel lol en plezier.

Lieve groet,

Inge

Fantastisch dat je dit artikel wilt delen!